Συμβουλές για τη διδασκαλία παιδιών SEN

Γενικά, η εφαρμογή της συμμετοχικής εκπαίδευσης στα γενικά σχολεία των χωρών της ΕΕ θεωρήθηκε ως μεγάλη πρόκληση για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στη διαδικασία. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο τη μείωση του ποσοστού των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο στο 10% σε όλα τα κράτη μέλη έως το 2020 (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2010, σ. 9). Επομένως, είναι σημαντικό τόσο οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής όσο και οι επαγγελματίες να έχουν πρόσβαση στις καλύτερες ενδείξεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί αυτό (https://www.europeanagency.org/sites/default/files/Early%20School%20Leaving%20Literature%20Review .pdf). Από τη μια πλευρά, οι εκπαιδευτικοί συχνά δηλώνουν ότι δεν διαθέτουν επαρκή κατάρτιση και προσόντα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των μαθητών με ΕΕΑ. Αν και το ποσοστό των μαθητών με ΕΕΑ στα κανονικά σχολεία δεν είναι υψηλό, οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν ανησυχίες και επαγγελματική ανεπάρκεια για να το αντιμετωπίσουν. Από την άλλη πλευρά, τα άλλα δύο κόμματα, οι γονείς και οι ίδιοι οι μαθητές, βιώνουν τις ανησυχίες τους για το πώς θα γίνουν δεκτοί, αντιμετωπίζονται και εκπαιδεύονται σε ένα σχολείο που δεν έχει σχεδιαστεί για την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε παιδιά με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Ένα από τα καλύτερα πράγματα για να γίνει το εκπαιδευτικό περιβάλλον πιο φιλικό είναι να εκπαιδεύσει τους καθηγητές και τους φοιτητές να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν στην τάξη και να τους δώσουν μια σειρά σεναρίων μελέτης να έχουν κατά νου και να χρησιμοποιούν σε ανάγκη. Μια άλλη πρακτική συμβουλή (που προτείνεται από το Euroepan School Net) είναι ότι το περιβάλλον της τάξης διαδραματίζει επίσης καθοριστικό ρόλο. Θα ήταν καλή ιδέα να αναδιοργανώσετε τη διάταξη των γραφείων έτσι ώστε να υπάρχει αρκετός χώρος και ξεχωριστοί χώροι για μάθηση και παιχνίδι. Όχι μόνο οι μαθητές με ειδικές ανάγκες θα αισθανθούν καλύτερα, αλλά και οι συμμαθητές τους. Η περιοχή παιχνιδιού στην τάξη θα δώσει στα παιδιά την αίσθηση της χαλάρωσης και θα το κάνει ακόμα πιο πλούσιο. Θα ήταν καλύτερο τα χρώματα της περιοχής παιχνιδιού και της περιοχής μελέτης να διαφέρουν, ώστε οι μαθητές να αισθάνονται τα όρια και να προσαρμόζονται στην απαιτούμενη στάση και διάθεση. Εδώ υπάρχει ένα μοντέλο εκπαιδευτικών περιοχών χωρισμένο σε έξι ζώνες όπου οι μαθητές μπορούν να μάθουν σύμφωνα με τις καλύτερες μορφές μάθησης: http://fcl.eun.org/bg/learning-zones.»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *